به گزارش نشان تولید، تهران امروز دیگر فقط یک شهر نبود؛پایتخت، از نخستین ساعات صبح، به کربلایی بزرگ بدل شده بود؛ کربلایی که در آن صدای طبل و سنج با فریادهای حماسی مردمی درهم آمیخت؛ همه آمده بودند تا در چهلمین روز شهادت رهبر عزیز انقلاب، عهد خون و غیرت را تازه کنند.
خیابانهای اصلی شهر، از میدان انقلاب تا چهارراه ولیعصر، از خیابان آزادی تا میدان امام حسین، لبریز از جمعیتی بود که پرچمهای سرخ و مشکی را بر دوش گرفته بودند و با چشمانی اشکبار اما گامهایی استوار، در میان نوحه و شعار پیش میرفتند.
امروز تهران نه فقط عزادار بود بلکه خشمگین بود، بیدار بود، برخاسته بود.
در میان موج عزاداران، صدای واحد هزاران نفر که یکصدا فریاد میزدند «حیدر… حیدر…» چنان در خیابانها طنین انداخته بود که دیوارهای شهر را به لرزه درمیآورد. پیر و جوان، زن و مرد، کودک و نوجوان، دوشادوش یکدیگر آمده بودند تا نشان دهند این داغ، تنها یک اندوه نیست؛ آتشی است در سینه یک ملت.
دستههای عزاداری یکی پس از دیگری از راه میرسیدند؛ پرچمهای یا حسین، یا زینب و یا ابوالفضل در باد میرقصید و نوحهخوانان با صدایی بغضآلود، از مظلومیت شهدا و خون به ناحق ریخته سخن میگفتند.
اما آنچه امروز در خیابانهای تهران بیش از هر چیز دیده میشد، تنها اشک نبود؛ روح مقاومت بود.
هر چند دقیقه، فریاد جمعیت اوج میگرفت:
«مرگ بر آمریکا»
«مرگ بر اسرائیل»
«مرگ بر صهیونیسم»
«این همه لشکر آمده، به عشق رهبر آمده»
«حسین حسین شعار ماست، شهادت افتخار ماست»
شعارهایی که از اعماق جان مردمی برمیخاست که امروز خیابان را به میدان بیعت تبدیل کرده بودند؛ بیعت با خون، با مقاومت و با راهی که به باور آنان با شهادت پایان نمییابد.
در گوشهگوشه مسیر، جوانانی دیده میشدند که سربندهای یا زهرا و یا حسین بر پیشانی بسته بودند؛ نوجوانانی که با مشتهای گرهکرده، فریاد میزدند و اشک میریختند، گویی نسل تازهای از حماسه در حال تولد بود.
پیرمردی که عصا به دست در میان جمعیت حرکت میکرد، زیر لب زمزمه میکرد: «امروز تهران بوی محرم گرفته… بوی کربلا گرفته…» و واقعاً چنین بود؛ شهر امروز حال و هوای عاشورا داشت. از بلندگوها نوای نوحه و مرثیه میآمد و از دل مردم فریاد انتقام و ایستادگی.
تهران امروز ثابت کرد که عزاداری تنها اشک ریختن نیست؛ گاهی اشک با خشم درهم میآمیزد، با غیرت گره میخورد و به فریاد بدل میشود.
مردمی که در خیابانها جاری بودند، با حضورشان یک پیام روشن داشتند: خون شهید، خاموشی نمیآورد؛ قیام میآورد. شهادت، پایان راه نیست؛ آغاز خروش ملتهاست.
و اینگونه بود که امروز، در چهلم رهبر شهید، تهران نه فقط عزادار که حماسهساز شد؛ پایتخت ایران در میان اشک و شعار، روایتی از عاشورای کربلا را در دل خیابانهای خود بازآفرینی کرد؛ روایتی که در آن، مردم نشان دادند هر جا ظلم باشد و هر جا خون مظلومی بر زمین بریزد، عاشورا دوباره زنده میشود.
دیدگاهتان را بنویسید